ΕΛΙΝΑ ΑΝΕΣΤΗ
Οδοντίατρος
Ποια είσαι; Πες μας λίγα λόγια για σένα.
Είμαι η Ελίνα Ανέστη. Είμαι οδοντίατρος και το χαρακτηριστικό μου είναι ότι έχω απεριόριστη ενέργεια, την οποία διοχετεύω βρίσκοντας συνέχεια κάτι καινούριο να ασχολούμαι. Τον ελεύθερό μου χρόνο θα με βρει κάποιος συνήθως να κάνω γυμναστική ή να τρέχω. Αγαπώ να λαμβάνω μέρος σε ό,τι δραστηριότητα διοργανώνεται με το Rhefuel, το μεγαλύτερο run club στην Ελλάδα, το οποίο το έχει δικός μου άνθρωπος και είμαι και εκπρόσωπος αυτού του project. Με την πρώτη ευκαιρία παίρνω τους δρόμους και πάω εκδρομές. Ανακαλύπτω νέα μέρη και ηρεμώ.
Γιατί σηκώθηκες ένα πρωί και άρχισες να τρέχεις;
Έκανα πρωταθλητισμό στον στίβο στα 100μ. με εμπόδια από πολύ μικρή ηλικία, επομένως από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, έτρεχα. Νομίζω, ωστόσο, πως η καθημερινή πίεση ήταν αυτή που με έκανε να αγαπήσω το τρέξιμο σε αποστάσεις. Περνάω χρόνο με τον εαυτό μου και σκέφτομαι διάφορα. Κάνω διάλογο με εμένα. Είναι σαν να με μαθαίνω. Όσο περισσότερο αφιερώνομαι σε αυτό, τόσα περισσότερα μου «δίνει». Νιώθω την εξέλιξη, βάζω στόχους και βελτιώνομαι μέρα με τη μέρα περισσότερο. Πλέον δεν με φαντάζομαι χωρίς αυτό.
Πόσο σημαντική είναι για σένα η συμμετοχή σε αγώνες και τι σου έχει προσφέρει;
Το να συμμετέχω σε αγώνες πλέον δεν μου βγάζει τον ανταγωνιστικό μου εαυτό όπως θα ομολογούσα παλαιότερα, που έκανα πρωταθλητισμό και ένιωθα ότι άκουγα τον παλμό μου από την ένταση. Συμμετέχοντας σε αγώνες πια, νιώθω ότι είμαι μέρος κάτι πολύ μεγαλύτερου. Τρέχω με ανθρώπους που μοιράζονται την ίδια τρέλα με εμένα, οι οποίοι νιώθουν ελεύθεροι και ακολουθούν έναν υγιή τρόπο ζωής, δείχνοντας έτσι την αγάπη προς τον εαυτό τους. Όταν τρέχω σε αγώνες, κοιτάω γύρω μου και δεν μπορώ παρά να χαμογελάω.
Έχει “θηλυκότητα” το άθλημα που κάνεις; Και πού την εντοπίζεις;
Οι γυναίκες είναι πολύ δυνατά και δυναμικά πλάσματα και έχουν γεννηθεί να παλεύουν τόσο με το σώμα τους όσο και με την κοινωνία, για να αποδεικνύεται η αξία τους. Με αυτόν τον τρόπο νιώθω πως βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον, αφού μέσα από την άθληση παλεύουν να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, και δεν υπάρχει κάτι πιο θηλυκό από μία γυναίκα που θα κάνει τα πάντα γι’ αυτό.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχεις ξεπεράσει στη ζωή σου;
Στην αθλητική μου καριέρα, το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν όταν έπαθα ολική ρήξη μηνίσκου και χιαστού σε περίοδο που ήμουν στα καλύτερά μου αθλητικά. Από εκείνη την περίοδο και μετά, έπρεπε να παλεύω με τα συναισθήματά μου καθημερινά και να βρίσκω δύναμη να συνεχίζω, ενώ είχα συνεχείς πόνους στις προπονήσεις και οι αποδόσεις και το επίπεδο που μπόρεσα να φτάσω δεν ήταν ποτέ τα ίδια με πριν το ατύχημα. Δεν με αναγνώριζα — γεγονός πολύ στενάχωρο για έναν αθλητή. Συνέχιζα γιατί απλά δεν μπορούσα να σταματήσω και ήταν «μικρόβιο» για εμένα. Τέθηκαν προτεραιότητες στην πορεία και ασχολήθηκα περισσότερο με τη σχολή και το επάγγελμά μου.
Έχεις κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράς στο τρέξιμο;
Τίποτα ιδιαίτερο μπορώ να πω. Τα ακουστικά μου μόνο δεν αποχωρίζομαι με τίποτα. Χωρίς αυτά δεν πάω πουθενά!
Ποια θεωρείς ότι είναι η πιο σημαντική πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα;
Σημαντική πρόκληση είναι να μπορούν να συνδυάσουν κοινωνική και επαγγελματική ζωή, ικανοποιώντας ταυτόχρονα τα θεσμικά πρότυπα «σωστής γυναίκας» στα πλαίσια της οικογένειας. Επιπλέον, για τις γυναίκες νιώθω ότι ισχύει ο κανόνας ότι είναι ‘ανεπαρκείς’ έως ότου αποδείξουν το αντίθετο, ενώ για τους άντρες ισχύει το ακριβώς αντίστροφο. Πόσο μάλλον αν η γυναίκα είναι ευπαρουσίαστη.
Πες μας για μια γυναίκα που σε έχει εμπνεύσει.
Οι γυναίκες οι οποίες με εμπνέουν είναι πρώτα από όλα η μητέρα μου, η οποία μου προσφέρει μια καινούργια οπτική για το πώς βλέπω τον κόσμο και με συμβουλεύει σε κάθε μου βήμα. Επίσης, οι γυναίκες γιατροί με τις οποίες έχω συνεργαστεί, που με τον δυναμισμό τους και το θάρρος τους έχουν καταφέρει να χτίσουν τις επιτυχημένες επιχειρήσεις τους κόντρα σε κάθε εμπόδιο και δυσκολία. Αυτές οι γυναίκες είναι πράγματι παράδειγμα για τη ζωή μου.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου υγιεινό τρόφιμο/ρόφημα και ποια η ένοχη ευχαρίστησή σου;
Έχω εμμονή με το açai bowl. Αν μπορούσα, θα έτρωγα κάθε μέρα. Επιπλέον, μπορώ να τρώω κουβάδες ταχίνι-κακάο χωρίς καν να το καταλαβαίνω…
Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς ladies;
Σαν έναν κόσμο χωρίς χρώμα! Είμαστε το δράμα, η χαρά, η παρόρμηση, η τρέλα, τα πάντα! Χαχαχα. Η ζωή θα ήταν βαρετή και ανιαρή χωρίς ladies.
