ΕΥΗ ΠΑΠΠΑ
Φοιτήτρια Ιατρική Σχολή Αθηνών του ΕΚΠΑ
Ποια είσαι; Πες μας λίγα λόγια για σένα.
Ονομάζομαι Ευλαμπία — ή απλά Εύη — Παππά και σπουδάζω στην Ιατρική Σχολή Αθηνών του ΕΚΠΑ, όπου βρίσκομαι πλέον στο 5ο έτος της σχολής μου. Η Ιατρική είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο κινείται η καθημερινότητά μου — με κλινικές, διάβασμα και σταθερή αφοσίωση. Ανάμεσα σε όλα αυτά, έχω βρει δύο σταθερές που με κρατούν σε ισορροπία: πρώτα τον αθλητισμό και ειδικά το τρέξιμο, και ύστερα την ενασχόλησή μου με τα social media. Το τρέξιμο είναι για μένα κάτι παραπάνω από ένα χόμπι· είναι ένα καθημερινό ραντεβού με τον εαυτό μου. Με βοηθά να χαλαρώνω, να επαναφέρω το μυαλό μου και να “ξεφορτώνω” ό,τι με βαραίνει.
Γιατί σηκώθηκες ένα πρωί και άρχισες να τρέχεις;
Ξεκίνησα να τρέχω όταν ένιωσα ότι χρειαζόμουν έναν τρόπο να ξεφεύγω από τον ρυθμό της σχολής και της καθημερινότητας. Εκείνη η πρώτη διαδρομή μου έδειξε ότι το τρέξιμο έχει τη δύναμη να με γεμίζει ενέργεια και καθαρό μυαλό. Από τότε, έγινε φυσικό κομμάτι της ζωής μου.
Πόσο σημαντική είναι για σένα η συμμετοχή σε αγώνες και τι σου έχει προσφέρει;
Οι αγώνες, για μένα, δεν είναι απλώς μία γραμμή εκκίνησης και ένας τερματισμός. Είναι στιγμές που δοκιμάζω τα όριά μου, που νιώθω την κοινότητα των δρομέων γύρω μου, που μαθαίνω ότι το σώμα και το μυαλό μπορούν να πάνε πιο μακριά απ’ όσο νομίζουμε. Με έχουν βοηθήσει να χτίσω αντοχή — όχι μόνο σωματική, αλλά και ψυχική.
Έχει “θηλυκότητα” το άθλημα που κάνεις; Και πού την εντοπίζεις;
Πολλοί με ρωτούν αν το άθλημα έχει “θηλυκότητα”. Για μένα, η θηλυκότητα δεν είναι κάτι στατικό, ούτε ένα συγκεκριμένο πρότυπο. Τη βρίσκω στο βλέμμα που έχεις όταν ιδρώνεις, στο αποφασισμένο βήμα μετά από μια δύσκολη ημέρα, στην αυτοπεποίθηση που νιώθεις όταν ξεπερνάς τον εαυτό σου. Η θηλυκότητα στο τρέξιμο είναι ακριβώς το ότι δεν φοβάσαι να είσαι δυνατή.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχεις ξεπεράσει στη ζωή σου;
Το μεγαλύτερο εμπόδιο για μένα ήταν να διαχειριστώ την έντονη πίεση του πρωταθλητισμού στο tae kwon do. Εκεί έμαθα πειθαρχία και αντοχή — δεξιότητες που με ακολουθούν καθημερινά στην Ιατρική. Το τρέξιμο, σήμερα, είναι ο τρόπος μου να ισορροπώ αυτή την ένταση και να διατηρώ καθαρό μυαλό.
Έχεις κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράς στο τρέξιμο;
Όσο κι αν θα ήθελα να πω ότι έχω κάποιο “φετίχ” στο τρέξιμο, η αλήθεια είναι πως δεν έχω. Αυτό που με ακολουθεί σε κάθε διαδρομή είναι η πίστη στον εαυτό μου — αυτή είναι η μόνη “σταθερά” που χρειάζομαι για να πάω πιο μακριά.
Ποια θεωρείς ότι είναι η πιο σημαντική πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα;
Πιστεύω πως η πιο σημαντική πρόκληση για τις γυναίκες σήμερα είναι να βρουν χώρο να εκφράσουν τον πραγματικό τους εαυτό, χωρίς στερεότυπα και προσδοκίες. Βλέπω γύρω μου γυναίκες δυναμικές, δημιουργικές και έτοιμες να διεκδικήσουν ό,τι τις γεμίζει — και αυτό με εμπνέει. Το στοίχημα, για όλες μας, είναι να ακούμε τη δική μας φωνή και να χτίζουμε μια ζωή που μας κάνει να νιώθουμε καλά.
Πες μας για μια γυναίκα που σε έχει εμπνεύσει.
Μια γυναίκα που με έχει εμπνεύσει βαθιά είναι η μαμά μου. Από εκείνη έμαθα τι σημαίνει επιμονή, τι σημαίνει να στηρίζεις τους άλλους χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου, τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρια.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου υγιεινό τρόφιμο/ρόφημα και ποια η ένοχη ευχαρίστησή σου;
Αν έπρεπε να διαλέξω ένα υγιεινό τρόφιμο που πραγματικά απολαμβάνω, θα έλεγα μια γεμάτη, φρέσκια σαλάτα. Είναι από αυτά που με αναζωογονούν και μου δίνουν την ενέργεια που χρειάζομαι μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα της σχολής. Όσο για την… ένοχη απόλαυσή μου; Δεν μπορώ να αντισταθώ σε ένα σωστά φτιαγμένο burger. Είναι η μικρή μου “αδυναμία” και το επιτρέπω στον εαυτό μου όταν θέλω να κάνω ένα διάλειμμα από τη ρουτίνα.
Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς ladies;
Και αν ο κόσμος ήταν χωρίς ladies; Θα ήταν πιο φτωχός, πιο άχρωμος και σίγουρα λιγότερο δυνατός. Οι γυναίκες κουβαλούν τρυφερότητα, αποφασιστικότητα, χιούμορ, επιμονή — είναι κινητήριες δυνάμεις.